دختر و پسر ایرونی

دختر و پسر ایرونی

دختر عاشق و پسر عاشق ایرونی همیشه عاشق باش

درباره وبلاگ

سلام
عاشقونه ترین سلام من به شما عزیزان
عشق دختر ایرونی پاکترین عشق زمینه.پس به عشق دختر ایرونی پشت پا نزن.
من یه عاشقم مگه عاشقی گناهه .
من هنوزم پی اینم که با اون دستات اشکامو پاک کنی.
تو ساکتی اما من هنوزم در پی اینم که آینده رو بسازم ، گرچه این جسم
ضعیفه
تو ساکتی اما من هنوزم در پی اینم که کلبه ای از حضور تو بسازم
اما عزیزترینم تو تسلیم شدی که آینده ای بدون حضور من و در
عمق سکوت
اما
اما به یاد من بسازی(افسوس)

لوگوي ما

موزیک

لينك دوستان

لينك های روزانه

ساعت و تاريخ

منوي اصلي

نويسنده

موضوعات

آرشيو هفتگي

جستجوگر

آمار وبلاگ

طراح قالب

قطار تایتانیک ( داستان )

امروز براتون یه داستان خنده دار می زارم پس با هم بخونیم:

روزی روزگاری ، پسری بود به نام ممد که بچه ها جک صداش ميکردند ، جک ( ممد ) قصه ما عاشق سوار شدن به قطار بود ، ولی هيچ وقت نتونسته بود ، آخه چون پولشو نداشت . خلاصه يه روز ممد و رفيقاش نشسته بودن ، يکی از رفيقای ممد شروع کرد به قيف اومدن و اينکه من آخر قدرتم و انده کشتی گيرهايم و .... . ممد هم بلند شد و گفت که عمرا بتونی رقيب من باشی ، خلاصه کل کل بينشو زياد شد و قرار شد همونجا يه کشتی بگيرن و قرار گذاشتن که هرکی باخت پول بليط برای رفت و برگشت از تهران به مشهد رو به اون يکی ديگه بده . راستی يادم رفت بگم که ممد خيلی نقاشيش خوب بود ، اون يک دفتر داشت که توش عکس چند تا زن رو به صورت لخت و پاتی کشيده بود .

خلاصه کشتی گرفتن و جک ( ممد ) اين مسابقه رو برد و طرف ديگه مجبور شد پول بليط قطار رو به ممد بده و جک هم سه سوت رفت راه آهن و يه بليط تهران مشهد خريد و اتفاقا ، همون موقع هم قطار داشت راه ميفتاد که جک خودشو به قطار رسوند و بعدش قطار راه افتاد و در کوپه ای که همشون مرد بودن مستقر شد .

حالا بشنويد از اون طرف ، دختری بود به نام فاطی که بچه ها اونو رز صدا ميکردن ، رز (فاطی) قصه ما در تهران دانشجو بود ، ولی خودش از اهالی شهرهای اطراف مشهد بود و به همراه نامزدش راهی مشهد بودن تا از اون ور به شهر خودشون برن ، رز (فاطی) اصلا از نامزدش خوشش نمی آمد ، ولی به اجبار اونا رو به عقد هم در آورده بودن ، آخه فاطی به غير از درس خوندن ، شاغل بود و کارش هم ... بود و اينگونه خرج دانشگاهش رو در می آورد ، يک روز که مشغول ... يه همين نامزد فعليش بود ، مامورها ميريزن و فاطی و نامزدشو که اون موقع هنوز باهم ازدواج نکرده بودند رو ميگيرن و ميبرن و به زور به عقد هم در می آورن . حالا رز ( فاطی ) و نامزدش در کوپه بغل کوپه جک استقرار يافته بودن . رز خيلی ترسيده بود و اصلا دلش نميخواست تا به شهر خودشون بگرده ، چون مسولين دانشگاه به خانواده فاطی ( رز ) خبر داده بودن که چی کاره هست و حالا رز رو به همراه نامزدش راهی شهرشون کرده بودن ، فاطی به شدت ناراحت و افسرده شده بود و قصد داشت در موقعيتی مناسب يا خودشو از قطار پرت کنه بيرون و يا اينکه فرار کنه .

قطار حرکت ميکند . يه نيم ساعت که ميگذره ، فاطی بلند ميشه و به هوای اينکه ميخواد موال ( توالت ) بره از کابينشون مياد بيرون و به سمت انتهای قطار ميکنه ، رز تصميم خودشو گرفته بود و ميخواست خودشو از ته قطار به بيرون پرت کنه . يک دو سه دقيقه ای قدم زد تا به آخر قطار رسيد و رفت اونجا و همين که آمد خودشو پرت کنه ، يکدفعه يکی دستشو گرفت و وقتی برگشت ديد که ممد (جک) هست که دستشو گرفته .

جک : دختر مگه ديوونه شدی ، داشتی خودتو به گی ميدادی .

رز : ولم کن ، ميخوام خودمو بکشم . در همين هنگام ته دل جک يه جورايی قيلوله رفت و از رز خوشش اومد ، برای همين اونو کشيد و محکم تو بغلش گرفت . رز از اين حرک جک تعجب کرد و اونو هل داد و از بغلش اومد بيرون .

رز : هو پسره پيرسگ ، اين چه کاری بود کردی ؟

جک : ببخشيد ، خب من تو رو دوست دارم و عاشقت شدم و ميخوام بگيرمت .

رز : يعنی چی ؟ مگه ميشه به اين زودی ، در ضمن من نامزد دارم و اگه نامزدم منو با تو ببينه ، ميگيره و ......

خلاصه جک ، رز رو از خود کشی منصرف کرد ، رز هم ته دلش يه جورايی از جک خوشش اومده بود و به قول يارو گفتنی دلش پروانه ای شده بود .

جک و رز هر کدومشون به کوپه های خودشون رفتند . جک شديدا تو کف رز بود ، از اون طرف هم رز ديگه زندگی براش يه معنی ديگه ای پيدا کرده بود .

خلاصه يه يک ساعتی گذشت و جک رفت بيرون و جلوی کوپه رز واستاد ، يه ۵ دقيقه که واستاد يک دفعه رز هم اومد بيرون و جکو ديد و يه لبخند بهش زد و يکدفعه تو سالن قطار شروع کردند به لب گرفتند ، انگار نه انگار که اينجا ايرانه و الان اگه کسی ببينشون ....نشون پاره ، خلاصه اينقدر لب گرفتند که حال همه رو به هم زدند ( البته بيننده ها ) ، البته شانسون گرفت که کسی نديدشون ، بعدش اونا رفتند دوباره ته قطار و شروع کردند به دل دادن و قلوه گرفتن .

رز : مو خيلی تورو موخوام ( به لهجه شيرين مشهدی بخونين! ) ، ولی نامزدم رو چی کارش کنم .

جک : خب من هم تو رو دوست دارم ، ولی حالا چی کار کنيم ، من ميگم بيا با هم از اين قطار بپريم پايين و بريم دنبال سرنوشتمون .

رز : نميدونم والا ...

بعدش هم شروع کردند به تف کردن به بيرون از قطار ، يعنی يه جورايی مسابقه کی بيشتر تفشو ميتونه پرت کنه ، بعدش جک گفت : راستی يه چيز توپ برات اوردم تا ببينی ؟

رز : چی ؟

بعد جک اون دفتر نقاشيشو در اوردو داد تا رز ببينه .

رز : وای چه نقاشيهای خوشگلی ، چه زنهای لخت باحالی ، راستی ميشه نقاشی من رو هم بکشی .

جک : آره ، ولی من فقط بلدم زنها رو به صورت لخت بکشم ، يعنی تو هم بايد لخت بشی تا بکشمت .

رز : باشه ، اشکالی نداره ، حالا کجا بريم تا نقاشيمو بکشي . ( اينجا بود که جندگی رز آشکار شد ).

جک : يه کوپه خالی است که کسی نيست که بهترين جا اونجای ، کسی هم نمياد .

جک و رز به اون کوپه خالی رفتند ، و رز در عرض سيم ثانيه همه لباساشو در آورد و جک شروع کرد به کشيدن رز .

که جندگی کامل و شايد يه چيزی اون طرف تر رز آشکار شد) .

جک : باشه ، پس منو بگير که اومدم .

خلاصه در اينجا بود که جک و رز شروع کردند به عمل مجامعه . ببخشيد که نميتونم تمام وقايع اتفاقيه رو تعريف کنم ، آخه قرار نيست فيلمم ، ببخشيد مطلبم غيراخلاقي باشه . خلاصه بعد کم کم شيشه کوپه شروع کرد به عرق کردن و بعد رز از شدت درد دستشو محکم زد تو شيشه ، به طوری که رد دستش افتاد رو شيشه عرق کرده .

بعد از اينکه حسابی با هم حال کردند ، اومدند بيرون و رفتند دوباره ته قطار و شروع کردند به لب گرفتن .

در همين هنگام ، قطاری که اشتباها به روی خط قطار تايتانيک ( همين قطاری که جک و رز داره ) افتاده بود ، با سرعت تمام با هم برخورد کردند و جک و رز بر اثر شدت ضربه از اين ور قطار افتادند پايين و جان به جان آفرين تسليم کردند ، در ضمن يک عالمه آدم ديگه هم مردند .

بعد ها جيمز کامرون بر اساس اين ماجرا ، فيلم کشتی تايتانيک را ساخت ، البته نميدونم چرا قطار تايتانيک نساخت و اين گونه بود که ممد ( جک ) و فاطی ( رز ) به دو عاشق و جوان ناکام تبديل شدند و در يادها ماندگار گشتند .

نوشته شده توسط یکی مثل همه در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385

لينك مطلب

استادیوم ( ورزشی )

خاتمی ( عکسهای خنده دار )

دلایل محکم برای اینکه به مرد بودن خود افتخار کنید ( دخترا و پسرا )

دلایل محکم برای اینکه به مرد بودن خود افتخار کنید:

همیشه از نام خانوادگی شما استفاده میشود

-مدت زمان مکالمه تلفنی شما حداکثر30ثانیه است

-برای یک مسافرت یک هفته ای تنها یک ساک کوچک دستی نیاز دارید

-درب تمام شیشه های مربا وترشی رخودتان باز می کنید.

-دوستان شما توجهی به کاهش و افزایش وزن شما ندارند

-جنسیت شما در موقع مصاحبه استخدام مطرح نیست.

-لازم نیست کیفی پراز لوازم بی استفاده را همه جا به دنبالتان بکشید

-ظرف مدت10 دقیقه می توانید حمام کنید وبرای رفتن به مهماتی آماده شوید

-همکارانتان نمی توانند اشک شما را در بیاورند

-اگر در 24 سالگی هنوز مجردید احدی به شما ایراد نمی گیرد

-رنگ اجزاء صورت شما در هر صورت طبیعی است

-با یک دسته گل می توانید بسیاری از مشکلات احتمالی را حل کنید

-وقتی مهمان به خانه شما می آید لازم نیست اتاق را مرتب کنید

-بدون هدیه می توانید به دیدن تمام اقوام ودوستانتان بروید

-می توانیدآروزی هر پست ومقامی را داشته باشید

-حداقل بیست راه برای باز کردن در هر بطری نوشابه داخلی وخارجی بلد هستید

-ضرورتی نداره روز تولد دوستانتان را به خاطر داشته باشید

-وبالاخره روزی بک پیرمرد موفق خواهید شد.

نوشته شده توسط یکی مثل همه در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385

لينك مطلب

سیر تاریخی مهریه ( دخترا و پسرا )

سیر تاریخی مهریه

عصر شکار: 20 کیلو گوشت دایناسور، 40 کیلو گوشت اژدها.
نتیجه: دایناسورها منقرض شدند
عصر کشاورزی: 24 دست تبر سنگی، 24 دست تیغه و داس جنگی.
نتیجه: افزایش قتل به دلیل دم دست بودن داس برای خانوم ها
عصر فلز: 70 ورقه مسی، 50 تا خنجر مفرغی و سرگرز آهنی.
نتیجه: افزایش شکستگی سر مردان به دلیل تماس با گرز آهنی
عصر بخار: 30 هزارتومان و بخار کردن آب حوض خانه عروس خانوم
نتیجه: کمبود آب و جیره بندی شدن آب
عصر صنعت: 1 میلیون پول، 14 سکه طلا، یک اتومبیل و هرچی که با ص شروع میشد
نتیجه: بنا به درخواست آقایان تولید ژیان آغاز شد
عصر کامپیوتر: هم وزن عروس خانم سکه طلا!!!
نتیجه: هرچی عروس خانوم مانکن تر باشد بهتر است
نتیجه گیری کلی: بابا بگو نمیخوایم زن بهت بدیم دیگه... این کارها یعنی چی؟؟
عامل اصلی انقراض دایناسور ها==> عروس ها
عامل اصلی کشته شدن مردها==> عروس ها
عامل اصلی ناقص شدن مردها==> عروس ها
عامل اصلی کمبود آب در تابستان ها==> عروس ها
عامل اصلی افزایش ماشین های فرسوده در سطح شهر==> عروس ها
عامل اصلی افزایش چاقی و افزایش بیماری ها==> عروس ها

نوشته شده توسط یکی مثل همه در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385

لينك مطلب

شبنم ( داستان های واقعی )

بنام خداوند خوبی ها و پاکی ها

عشق...نفرت... تجربه تلخ... دوست داشتن... ازدواج...تجربه شیرین...و...و...بودن برای زندگی

کلماتی که زندگی من رو شروع کرد تا به الان

شبنم هستم 21 سالمه، داستان زندگیم از یک سوء تفاهم فوق العاده جزئی شروع شد . سال دوم دبیرستان بودم امتحانات ترم اول تموم شده بودن، 3 روز استراحت پس از امتحان داشتیم ،خوب حوصله ام سر میرفت چون دختری نبودم که بشینم تو خونه رفتم اداره بابا ، داشتم با کامپیوتراتاق بابا چت میکردم که دیدم یک پسر 25 یا شاید هم 26 ساله اومد و سراغ بابا رو گرفت گفتم بابا رفته جلسه معذرت خواهی کرد و رفت دوباره رفتم سراغ چت در همین حین بابا وارد اتاق شد اون پسره هم همراهش بود با هم صحبت میکردند و مخندیدن.

باخودم گفتم چقدر بانمکه همش میخنده پسر شاد و بی دردی به نظر میرسید باشه خوب وارد خونه که شدم ناخودآگاه ت فکرم سیر میکرد به طرفش حس کردم دوستش دارم ولی حدود 9 سال از من بزرگتر بود به خودم گقتم تو فکرش نرو که اصلا به هم نمیخرین زمان گذشت نتونستم از فکرش بیام بیرون ، اون روز چون بابا نبود روش نشد بیاد سر جاش من هم کلی عکس عاشقانه از اینترنت گرفته بودم وقتی فهمیدم خجالت کشیدم

چون سر جای اون نشسته بودم خوب اون هم همه عکسهارو رایت کرد سی دی رو داد به بابا که برام بیاره اون کارش باعث شد که فکر کنم اون به من علاقه داره من هم که از خدا خواسته میخ رو محکم تر کوبیدم دیوونه وار عاشقش شدم ، گاهی اوقات با تلفن رو میزش تماس میگرفتم که صداشو بشنوم الکی میگفتم تلفن بابا مشغول اگه امکان داره مخواستم با پدر صحبت کنم خوب حرفی با بابا نداشتم الکی یه چیزی جور میکردم و به بابا میگفت کارم شده بود روزی 3 بار تماس . تابستون شد یه روز به بهونه خرید به دوستانم رفتم اداره که از بابا پول بگیرم اون روز خورد تو ذوقم چون رفته بود دانشگاه...درهمین حین یکدفعه آبدارچی با یک جعبه شیرینی و لب خندون اومد پیش بابا گفت شیرنی عروسی مرتضی است همون جا احساس کردم مُردم دیگه نفهمیدم چطور شد انگار یکی با پتک کوبید تو سرم بدون اینکه شیرنی بردارم خداحافظی کردم و رفتم به دوستانم گفتم حالم خوش نیست با یک آژانس رفتم خونه توی راه فقط کارم گریه بود و به خودم فوحش میدادم زمان با فکر اون میگذشت. چند ماه بعدیکی از همسایه هابرای پسرش اومدن خواستگاری من هم فکر کردم اگه ازدواج کنم از فکرش میام بیرون البته بابا و مامان راضی نبودن.

ولی من پا فشاری کردم تحقیقات بابا شروع شد همه چیز مثبت به نظر میرسی قرار شد بعد از یک ماه عقد کنیم تو این مدت من میخواستم بیشتر بشناسمش محمد پسر خوبی بود ولی ساکت همیشه مثل آدمهای مریض بود ولی علاقه چندانی بهش نداشتم سعی کردم عاشقش بشم ولی تودل برو نبود گفتم شاید زمان همه چیز رو درست کنه 3 هفته نگذشته بود که یه روز تو پارک داشتیم قدم میزدیم که حالش بد شد افتاد رو زمین شروع کرد به لرزیدن دست و پام و گم کرده بودم فقط گریه میکردم و کمک میخواستم با خانوادهامون تماس گرفتم . تو بیمارستان دکتر از پدرم خواست که به اتاقش برن وقتی بابا برگشت دیدم خیلی ناراحت چیزی به من نگفت فقط گفت بریم . همه چیز تموم شد نفهمیدم چرا اون مریض بود شیمی درمانی میشد خدارو شکر میکنم که زود فهمیدم و عقد نکرده بودیم ولی از طرفی دلم براش می سوخت مدتی بعد وقتی اوضاع تقریبا آروم شد بعد از دیپلم درخواست کار به اداره بابا دادم بخاطر رشته تحصیلی ام(گرافیک رایانه) قبول شدم . استخدام شدم یه بخش دیگه بودم اصلا مرتضی رو نمیدیدم یعنی برام مهم نبود با دختری که هم اتاقیم بود آشنا شدم بعد از 3 هفته ابراز علاقه خودش رو به مرتضی بیان کرد جا خوردم گفتم اون متاهله گفت نه با حالت تمسخر گفتم اگه متاهل نبود خودم ازش میخوام که بیاد خواستگاریت .بعد از تحقیقات فهمیدم واقعا هنوز مجردِ همین کار رو کردم برخلاف میلم از مرتضی خیلی محترمانه خواستم بیاد خواستگاری همکارم هنوز دوستش داشتم ولی اون قبول نکرد و گفت اصلا به هم نمیخوریم از نظر خانواده متفاوتیم . بماند که اون دختر چه الم شنگه ای به پاکرد. همین شد نا خود آگاه با مرتضی تماس میگرفتم اول به بهانه کار ولی بعد دیدم اون هم بدش نمیاد صحبت کنه یه دفعه که تماس گرفته بودم گفت خوشبحال شما کِیس مورد نظرتون رو پیدا کردین ما که هنوز اندر خم یه کوچه ایم........

گفتم دیدید اشتباه فکر میکنید چون من مجرد هستم، این دفعه اون جا خورد گفت ولی پدرتون گفت من داماد گرفتم، گفتم نه چون پسره مریض بود قبل از اینکه عقد کنیم فهمیدیم و تمومش کردیم. بعد از یک هفته پر کار 5 شنبه بود که با تلفن اداره تماس گرفت و گفت میخوام درخصوص یه موضوع مهم باهاتون حرف بزنم

گفتمن عاشقتون شدم از اون روزی که اومده بودید اینجا میخواست ادامه بده که گفتم اجازه بدید اول من بگم چون دیگه طاقت ندارم باید با یکی درد و دل کنم شروع کردم از همون روز تا حالا رو براش گفتم ولی این اشکها و صدای لرزونم اون رو هم تحت تاثیر گذاشته بود گفت چرا بهم نگفتی گفتم خوب روم نمیشد بعد اون آبدارچی گفت ازدواج کردی خندید و گفت اون با من شوخی داره هر دفعه هرکس به یه بهونه ای شیرنی میاره میگه شیرنی عروسی مرتضی است. حالم از اون آبدارچی بهم میخورد نفرتِ تو زندگیم فقط از این شخص بود چون زندگیمو با یه شوخی مسخره 2 سال چرخوند. مرتضی گفت حالا اگه دستم رو دراز کنم دستم رو میگیری و بلندم کنی

چون تو تمام زندگیم و فکرو ذکرم شدی ... دوستت دارم برای همیشه، قلبم داشت از جا در میامد بعد از 1 دقیقه سکوت بینمون گفتم آره دستت رو میگیرم ... الان منو مرتضی 1 سال هست که ازدواج کردیم خیلی دوستش دارم چون سخت بدست آوردمش مال منه تموم زندگیم و بپاش میریزم امیدوارم همه مثل ما عاشق همدیگه باشن . تو چی تو هم عاشقی...............

خدایا عاشقان را با غم عشق آشنا کن

زغمهای دگر غیر از غم عشقت رها کن

توخود گفتی که در قلب شکسته جای داری

شکسته قلب من جانا به عهد خو وفاکن... وفا کن...

نوشته شده توسط یکی مثل همه در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385

لينك مطلب

عکس خنده دار 3 ( عکسهای خنده دار )

پرواز را به خاطر بسپار ( داستان های واقعی )

داستان امروز:

نمي دونم اين بدعت از کجا شروع شد که اکثر اتفاقاتي که در اين بخش تعريف مي کنن اصلا شبيه فيلم هندي نيست، همه شبيه فيلمنامه هاي بهرام بيضايي هست که آخرش يا تلخه يا ول معطل!از الان بگم که من اين بدعت رو نمي شکنم پس اگه حال نمي کنين نخونين!

ميگن ما ادمهاي دو پا به خاطر عشق ورزيدن بوجود آمديم، با عشق بوجود ميايم ولي معلوم نيست بهش برسيم!(اگه کسي نمي فهمه من چي مي گم مهم نيست چون خودم هم نمي فهمم)ولي اين رو مي دونم که هنوز هيچ کس بعد از چندین قرن نمي دونه عشق يعني چي؟کي عاشق مي شن؟ پیشگيري و درمانش چيه؟ویا اصلا خوبه يا بد؟!

هميشه شروع کردن راحت تر از دنبال کردن و به پايان رسوندن هست، حتي اگه بخواين ماجرايي رو تعريف کنين.منم اينا رو گفتم که يه کانالي بزنم تا شرح ماجرايي رو که چندين ماه پيش اتفاق افتاد شروع کنم. مي گن در شهادت بازه هر کس مي خواد، بره يه بليط هواپيما بخره! منم همین جوری شهيد شدم ...

ماجرا از روزي اتفاق افتاد که قرار شد مأموريت بريم. قبلا خيلي سوار هواپيما شده بودم و هيچ ترسي از ارتفاع و هواپيما نداشتم ( که اي کاش داشتم!). شب با دوستم که همکارم هم بود از تهران رفتيم سوار هواپيما بشيم. وقتي داشتيم نزديک هواپيما مي شديم مطمئن بودم که اين لگن نمي تونه مارو به مقصد برسونه. خلاصه سوار شديم.وقتی من بلند شدم که کيفم رو بگذارم بالا، يکي از مهماندارها اومد که کمکم کنه بدون اينکه ببينمش چون ديدم يه خانومه کمکشو قبول نکردم.آخه زشته که واسه اين کار يه خانوم کمک مي کرد ولي يه مرتبه چشمم بهش افتاد.... نه ... ديگه زورم نمي رسيد کيفم رو بلند کنم، خنديد گفت: من که گفتم اجازه بدين کمک کنم، الان لبخند پر معنيش با وضوح DVDيادم مياد! چون زبونم بند اومده بود يه لبخند زدم و رفتم نشستم.

بي اقراق بگم کل هواپيما بهش خيره شده بودن! دوستم که مي گفت بيا خودمونو پرت کنيم پايين!وقتي شروع کرد توضيحات معمول که وقتي مسافرين محترم خواستين بميرين چه غلطي کنين رو بده همه تعجب کرده بودن که فارسي حرف مي زنه!

قد نسبتا بلندي داشت و خوش هيکل بود.اما قيافه ديوونه کننده اي داشت... يه دختر Blond بود بدون آرايش؛با چشماي شيطون آبيش همه کار مي تونست بکنه.خيلي سعي کرده بود زيبايي هاشو پنهان کنه ولي نمي شد. چون خود منم نسبتا بور هستم و چشمام آبيه از دختر چشم آبي اصلا خوشم نمياد ولي اين يکي چرا اينجوري بود؟!؟!؟!

تو زندگيم دوست دخترهاي زيادي داشتم، حتی خيلي هاشونو يادم نمياد، کمتر پيش ميامد که در آن واحد با فقط يک دختر دوست باشم. قيافه کاملا دختر پسندي داشتم،به تأييد اساتيد فن خوب بلد بودم بايد چه جوري برم رو مخ دخترا! شغل، سطح تحصيلات و دانشگاهم هم عالي بود و مجموعا کمتر پيش مي آمد که در برقراري ارتباط ناکام باشم. با اينحال کمتر پيش اومده بود موقع قطع رابطه طرفم رو ناراحت کنم، اينقدر مارمولک بودم که در پيچوندن جي.اف ها هم مهارت داشتم.

نمي خوام کلاس الکي بگذارم چون شما که منو نمي شناسين،تازه کلي از دوستان قزويني هم اين رو مي خونن که نبايد واسه خودم دردسر بسازم!!!

خلاصه طياره بلند شد و مارو با خودش برد. خودم رو طياره برد و دلم رو "سارا". حين پرواز تا توان داشتم هيز بازي دراوردم، مي خواستم وقتي به زمين رسيديم قيافش از يادم نره! پيش خودم گفتم کدوم پسريه که اين دختر باهاش دوست باشه، هر کي هست ان شا ا... کوفتش بشه!

موقعي که داشت از کنارم رد مي شد سنگين ترين نگاه دنيا رو رو خودم احساس کردم،کنارم يه پسره بچه مايه دار قرتي نشسته بود که کمتر از من مدهوش نبود، گفتم حتما با اونه! وزن نگاهش باعث شد احساس کردم همواپيما داره ارتفاع کم مي کنه، قلبم ريخت که داريم سقوط مي کنيم،اما اين سقوط من تو خودم بود. موقع توضيع شام باز بازي نگاه رو ادامه دادم، اخم کرد گفت مواظب باشيد غذا نريزه...باز دلم ريخت، خاک تو سرت چرا اينقدر هيزي! الانه که به خلبان بگه دستور مي دن تا مقصد پي هواپيما بدوم!ديگه شکر خوردم و تا موقع فرود از روزنامه سربر نداشتم.

بالاخره از آسمون به زمين رسيديم، همه چيز تموم شد... هرچه معطل کردم که باز ببينمش پيداش نبود. سگ تو ضرر بذار هر چي مي خواد بشه، بدون اينکه دوستم بفهمه شمارمو رو بليط نوشتم گذاشتم لاي صندلي. دستم لرزيد و حسابي افتاد پايين. آخه آدم چل به صندلي هم ديگه نمي توني شماره بدي؟!

خلاصه وارد فرودگاه شديم و کساني که استقبال ما اومده بودن مارو بردن سمت هتل که يه مرتبه موبايلم زنگ زد بعد از سلام و احوال پرسي گفت من سارا هستم، شما؟ گفتم به جا نمي ارم دوما شما تماس گرفتين.خواستم قطع کنم که گفت مگه شما مسافر 25E نبودين؟!تازه فهميدم که يه ربع پيش شماره دادم، اينقدر در برابرش اعتماد به نفسم پايين بود که باورم نمي شد ممکنه زنگ بزنه. خلاصه در تماس اول نيم ساعتي حرف زد. 21 ساله بود، بچه عباس آباد بود.گفت که از آبزيرکاهي من شاخ در آورده که اينجوري Tel دادم، شبيه فلان هنر پيشه هستي و... اينقدر صميمي حرف مي زد که انگار همديگه رو مي شناختيم گفتم باورم نميشه که تو هوا گرفتمت، خلاصه همون شب برگشت تهران. وقتي به دوستم گفت که داشتم با فلاني حرف مي زدم مسخره ام کرد که خالي بندي حدي داره اخوي!!

خلاصه تمام مدتي که سفر بوديم به هيچ موجود مؤنثي نگاه نمي کردم، اونم من !خدايا کي مي شه برگردم. خلاصه رابطه اي که عجيب شروع شده بود، عجيب هم ادامه پيدا کرد. يادمه وقتي برگشتم مفصل با هم حرف زديم.گفتم به خاطر رنگ چشمام همه به من مي گن بدجنسي و غير قابل اعتماد، يعني تو هم همينجوري؟! که خنديد، گفت صبر کن و ببين که نيستم. بعد از کلي حرف گفت اگه مي خواي با من باشي من شرايطي دارم که بايد بپذيري، نديد گفتم باشه، راست مي گفت يه خاطر کارش بيشتر تو پرواز بود، بخصوص بعداز ظهرا و شبها که مي شه آدم بره بيرون و بگرده. گفتم تو با من باش همين برام کافيه. گفت اين چيز مهمي نيست شرايط بعديشو گفت که مي دونم اگه شما که دارين اينو مي خونيد پسر هسين تو دلتون يه ايول ميگين! گفت که عملا بيوه هست، با 21 سال سن بعد از 7ماه زندگي مشترک طلاق گرفته! شايد اگه يه دختر ديگه بود به جاي ناراحتي از ته قلب خوشحال مي شدم که چي ازين بهتر؟! ولي برخلاف معمول خودم، هيچ فکر شيطاني به ذهنم نرسيد، خلاصه ماجراشو برام تعريف کرد که شوهرش وقتي که پرواز داشته بهش خيانت کرده و با زن ديگه اي تو خونه بوده. برام قابل باور نبود که چه جوري مي شه به چنين زن ماهي که از نظر ظاهر بي نظير بود خيانت کرد، اونم بعد از 7 ماه زندگي مشترک؟! تازه تصور بکنيد که با شوهر سابقش مدتي هم دوست بودن.سارا برخلاف ميل خانواده وقتي 19 ساله بوده باهاش که سر مهماندار بوده ازدواج کرده.

گفت مدت زيادي بوده که قات زده بوده کارش فقط گريه بوده، گاهي تو رفتارش اين حالتهاي غير عادي رو مي ديدم که در اوج خنده و شادي تو فکر مي رفت، همين کارش باعث مي شد بيشتر ديوونه بشم، معصوم ترين دختر چشم ابي که بتونيد تصور کنيد. مي گفت يه ترانه از رضا صادقي اونو به زندگي برگردونده. هنوز نمي دونم چقدر از حرفاش راست بود، خواسته من رو اسير کرده بود يا ناخواسته. اگه خواسته بود که بايد بگم استاد بود مي دونست کي بايد ناز باشه و کي نياز.

اي کاش اين نوشته ها رو فقط پسرها مي خوندن تا بتونم خيلي يزا رو بگم، چون بعيده دختري بتونه شرايط منو درک بکنه. با اينکه مي دونستم بيوه هست و حتي اينکه به خاطر کارش مي تونست بي مشکل شب بيرون از خونه باشه و هر از چند گاهي تيکه هايي رو که مي انداختم کاملا مي گرفت، ولي هرگز ديد سکسي بهش نداشتم. خودم از خودم تعجب مي کنم که کلاغ ماده رو هوا مي زدم ولي اين God Gift رو مي خواستم بپرستم. خداي من، من همون آدم نبودم. هميشه در خم اين کوچه بودم که آدماي اطرافم چه جوري عاشق مي شن و اسباب خنده من مي شدن؟! حالا خياط در کوزه افتاد!تمام دخترهایی که باهاشون نصفه نیمه دوست بودم رو پیچوندم تا خودم باشم و صیدم یا شایدم صیادم.احساس می کردم رابطمون یه دوستی آسمونیه نه زمینی(البته همین طور هم بود چون رو هوا باش آشنا شده بودم!

يه بار ازش پرسيدم چرا تو هواپيما به من اخم کردي؟ گفت آخه يه لحظه داشتي به همکارم نگاه مي کردي! امان از دستش که مي دونست چه جوري تشنم کنه! با اينکه خيلي کم مي شد ديدش ولي برخلاف هميشه عمرا نمي تونستم به دختر ديگه اي فکر کنم! وقتي پرواز داشت دل تو دلم نبود کي مي شينه زمين تا خيالم راحت بشه. حتي با اينکه مي بايست موبايلش رو موقع پرواز خاموش کنه ولي روشن مي گذاشت و SMS ميزد.

تا اينکه اون روز لعنتي که هواپيمايي نزديک مهرآباد نابود شد رسيد... داشتم ديوونه مي شدم. راه افتادم برم آزادي چون موبايلش خاموش بود. ولي به هيچ وجه نمي شد نزديک شد. بالاخره ديدم که زنگ زد و گفت توي اون هواپيما نبوده. که خیالم راحت شد

اين اتفاقات دست به دست هم مي داد که لحظه لحظه بيشتر گرفتار بشم. عين ماشيني که هميشه وقتي به سرازيري مي رسيد نيم کلاچ مي رفت اما حالا نه تنها خلاص نمي رفتم بلکه تخته گاز مي تاختم! بدبختي اينجاست که عشق يا هلاهل مي شه يا عسل، سهم ما هلاهل بود با طعم عسل!

خاموش بودن يا در دسترس نبودن موبايلش اصلا برم عجيب نبود ولي دل گشاد من رو تنگ مي کرد، دلي که به قول بچه ها مقادير زيادي چسب اهو داشت و همه می شد بهش بچسبن!

با اینکه تمام شرایط ازدواج رو تا قبل از اون داشتم و موارد مناسبی پیش اومده بود ولی اقدامی نکرده بودم.دیگه تصمیمم در مورد سارا جدی شده بود. می دونستم خوانوادم با هاش مشکل دارن چون اکثرا ناچار بود شبها پرواز کنه و خانوادش به ما نمی خوردن. از طرفی اگه می فهمیدن قبلا ازدواج کرده که دیگه هیچی. پیه همه اینا رو به تنم مالیده بودم

القصه، قسمت پایانی سریال به روزی بر می گشت که می خواستم برم اصفهان، بهش زنگ زدم که ببینم تو این پرواز هست یا نه که ریجکت کرد، چند دفعه زنگ زدم همین کارو کرد، یه SMS زدم چون حدس می زدم تو پروازه، بعد از چند ساعت جواب داد که دیگه مزاحم من نشو،تماس نگیر!!!

خیلی گیج شده بودم، اینقدر زنگ زدم تا جواب داد که من با کسی دوستم، دوست پسرم دوست نداره که با کسی باشم! اصلا نمی فهمیدم ماجرا چیه، کاملا گیج بودم، پس من چی؟ این مدت من چی بودم؟ پس چرا کاری می کرد که وابسته بشم، چرا؟ گفت برای من یه دوست معمولی بودی که دیگه ازت خوشم نمیاد! این جملش هنوز مثل زنگ تو گوشم صدا می ده که : این شیوه من در قبال شما پسرهاست! خدای من یعنی من وسیله ای برای انتقام گرفتن بودم؟می دونم که اگه شما که دارین این متن رو می خونین اگه از جماعت مؤنث باشین کلی حال کردین که دهن یه پسر دیگه سرویس شده و به نشانه پیروزی تو دلتون می گین دمش گرم! همون حسی رو دارین که وقتی استیلی به امریکا گل زد؟!

تو زندگیم در کوتاه مدت اینقدر به کسی وابسته نشده بودم و اینقدر دوستش نداشتم. انگار خدا طالع من رو اینجوری نوشته بود تا درس مهمی بهم بده. با تمام این اوضاع به جای اینکه برم، گفتم می مونم، حتی اگه قرار باشه یه دوست معمولی باشم. پیش خودم می گفتم اینقدر قابلیت دارم که با رقیب رو از میدون به در کنم. به بدترین شکل یکباره تحقیرم کرد و کنارم گذاشت. روز قبلش مثل همیشه با هم حرف زدیم و کلی اظهار دلتنگی کرد و فرداش اینجوری گفت.

خلاصه اون سفر اصفهان برام جهنم شد. داشتم با شرایط کنار می امدم که باز دلم تاب نیاورد و تماس گرفتم، نه تماسم رو رد کرد نه ازم خواست که دیگه زنگ نزنم، باز مهربون شده بود. گفتم خدا رو شکر که باز ورق برگشته و رامش کردم ولی اینجوری نبود، دوباره می خواست روی آتیش خاموش شده نفت بریزه. گفت ببین عزیزم من مخصوصا این جوری بات حرف زدم که از من بدت بیاد و بری، ولی نرفتی. با اینکه دوستت دارم(!) خواهش می کنم برو من با این آقا تازه دوست شدم می ترسم از دستم بره!

خلاصه ماجرا داشت می شد مثل زخمی که تا میامد رو ببنده و خوب بشه دوباره تازه می شد! تا اینکه یه بارکه زنگ زدم خانومی گفت این خط واگذار شده.

هنوز نمی خوام روی علاقه ای که بهش داشتم اسم عشق رو بگذارم چون هنوز تو معنی این کلمه موندم، واقعا که عشق یه چیزی مثل کشک و دوغه!!!

هنوز نمی دونم چرا انتقام دیگری رو از من گرفت؟ نمی دونم این انتقام اون از من بود یا کس دیگه ای از من؟ شایدم لطفی از خدا بود که به حکمت تبدیل شد. چرا بین اینهمه دوست دختری که داشتم به کسی وابسته شده بودم که نباید؟ ما آدما تا کی میخوایم برای جنس مخالفمون یک فایل باز کنیم و حساب یکی رو با دیگری صاف کنیم؟ خدا کنه اگه کسی می خواد از زندگیمون بره ردپا شو هم ببره. ای کاش بجای دقت درخرج کردن پول، در خرج کردن احساسات دقیق باشیم.

اگه شما لااقل جواب سؤالات منو می دونید کمکم کنید..............

E-mail:

mim.cute@yahoo.com

نوشته شده توسط یکی مثل همه در دوشنبه یازدهم اردیبهشت 1385

لينك مطلب

گلدان_ معصومه ( ارسال دوستان )

_______________00_____00_______________
______________00_______00______________
_____________00_________00_____________
00000000000000___________00_000000000000
__00______________0يه0______________00__
____00________0ستاره خوشگل0_______00___
______00_________0براي0_________00______
________00_____0تو دوست0_____00________
__________00_____0عزیزم0_____00__________
_________00_________________00_________
________00________0000________00_______
_______00_______00____00_______00______
______00_____00__________00_____00_____
_____00___00________________00___00____
____0000________________________0000___
___000___________________________
زمانی که گلدان شکست

پدر گفت: حیف بود.

مادر گفت:عمرش کوتاه بود.

برادر گفت:زیبا بود.

خواهر گفت:مال من بود

ولی زمانی که قلب من شکست

هیچ کس حتی آخ هم نگفت...........

با تشکر از معصومه عزیز مدیر وبلاگ

http://mahtabkhanoom.blogfa.com/

نوشته شده توسط یکی مثل همه در شنبه نهم اردیبهشت 1385

لينك مطلب

بی انتها ( داستان های واقعی )

دوستان عزیز سلام

داستان امروز رو می زارم براتون امیدوارم خوشتون بیاد

سلام من مهدی هستم ميخواستم داستانه زندگيمو برای شما تعريف کنم داستانه زندگيم از وقتی که فقط 13 سالم بود راستش من اصلاً نوشتن بلد نيستم پس ببخشيد آخه از بچگی درس هاي انشا و هنرم واسه خواهرهای بزرگترم بوده من 2 تا خواهر دارم خانوادم هم کاملاً مذهبی هستن اما از اون روشن فکراش يادم رفت بگم من الان 17 سالمه قضيه من از اينجا شروع ميشه : تابستون سال 80 بود که از خونمون اسباب کشی کرديم و رفتيم به يه خونه ديگه که تو سهيل بود اوايل تابستون بود. اونجا که بوديم کم کم با بچه های اون محل آشنا شدم که بعد از يه مدت متوجه دختر همسايمون شدم درست خونه بقليه ما اون اسمش پرنيا بود من اون موقع اصلا تو اين باغا نبودم اما ازش خوشم اومد راستش خوب خيلی خوشگل بود از من 2 سال کوچيک تر يعنی متولد 1370 خيلی بچه بود من عمّشو ميشناختم خيلی آدمه خوب و مهربونی بود تو محل همه ميشناختنش و براشون احترام زيادی قائل ميشدن من هيچ اقدامی نکردم آخه حتب بلد نبودم چی بگم اما بعد از يه مدت عمش فهميد و مارو باهم دوست کرد خيلی عمه خوبی داشت حتی منم اونو عمه صدا ميکردم خيلی دوستش داشتم روزايه خوبی بود با اينکه بچه بوديم اما خوب بود حد اقل دورويی تو کارمون نبود آره خيلی دوستش داشتم اولين دختری بود که باهاش آشنا شده بودم اما بد از يه مدت سر هر چيزه ساده ای قهر ميکرد منم خيلی مغرور بودم اما با اين حال منّت کشيشو ميکردم تا اينکه فهميدم با یکی ديگه دوسته بد اون گفت که با اون بهم ميزنه و 2 باره با من دوست ميشه منم دوستش داشتم و قبول کردم اما اون دوباره از اينحرفا زد و گفت که من ميخوام در عين حال با 100 تا پسر دوست باشم درست اينه پسرا اما من اون شکلی نبودم فقط او ميخواستم با 100 نفر نبودم شايد باورتون نشه اما اينو گفت منم ديگه سعی کردم فراموشش کنم بد از 3 سال دوستی سخت بود اما کم کم داشتم فراموشش مي کردم که 2 باره خونمونو عوض کرديم و اومديم فرمانيه خوب اونا همساييه ما بودن و مامانه من با عمش دوست بود بد از يه مدت اونا اومدن خونيه ما برايه تبريک خونمون. خونمون را بلد نبودن به خاطره همين قرار شد که من برم دنبالشون يک سال و نيم بود که نديده بودمش وقتی که اومدن سر قرار يکم جا خوردم وای خداي من چقد بزرگ شده بود اگه ميگفت 19 سالمه کسی شک نمی کرد منم اون موقع خيلی عوض شده بودم ديگه اون مهدی ساده نبودم خيلی مغرر تر شده بودم با اعتماد به نفس کاملاً فراموشش کرده بودم اصلاً بهش فکرم نميکردم اما با اين حال خيلی خوشگل شده بود واقعاً خوشم اومده بود اما اصلاً ذوف نشون ندادم و باهاش مثل ديوار بر خورد کردم اومدن خونمونو رفتن فهمیدم از من خوشش اومده روزه خوبی بود تابستونه اون سال من کلاسه زبان ميرفتم ترم پيش کلاس خيلی خوبی داشتيم خيلی حال ميکرديم . اين ترم بيشتر بچه ها رفته بودن 3 نفر بيشتر نبوديم 2 3 جلسه اول تشکيل شد که يک جلسه که من نرفتم زنگ زدن گفتن از فردا بياين مؤسسيه بلا راستش اونجا دخترونه بود من به خاطر اينکه دونبال يه دبيرستان خوب بودم باز هم نرفتم وقتی اومدم خونه دوستم پيام زنگ زد و گفت که وای ميدونی چيه؟ گفت: کلاسمون با دختراس با 4 تا دختر. خوب من فکر کردم فقط همين 1 جلسه اينطوری بوده اما جلسه بعد که رفتم فهميدم نه اين ترم بايد همشونو تحمل کنيم 4 تا دختره لوس راستش پيام و اون يکی دوستم خيلی از خودشون ضعف نشون ميدادن و تا يک کلمه ازشون ميشنيدن سرخ و سفيد ميشدن اما من از همون اول هيچ کدومشونو تحويل نگرفتم و همون اول حالشونو گرفتم وقتی رفتم سره کلاس 3 تاشون بودن حال هر سه تاشونو بد گرفته بودم بد از يه مدت آخری اومد وايی خداي من چقد شکله پرنيا بود چقد خوشگل بود فقط با اين تفاوت که خيلی سنگين و ساده بود بر عکسه پرنيا جلوش کم اوردم يکم اعصابم ريخته بود بهم خيلی ازش خوشم اومد آخه حتی يه ذره هم آرايش نکردّه بود و موهاشم خيلی پيدا نبود اصلا هم جلف نبود آلی محشر بود اسمش ستاره بود يک کم که گذشت فهميدم خيلی هم شيطونه درست همونی که ميخوام خيلی باحال بود اما اون وسط يکی ديگه از دخترا عاشقمون شد بد از يه مدت فهميدم که هر 4 تاشون عاشقمن اما تابلو نکرده بودن حتی ستاره اما فقط يکيشون بود که روش شده بود بگه منم قبول نکردم راستش اونجا بود که فهميدم خيلی جذابم نميخواهم از خودم تعريف کنم اما خوب واقعاً خدارو شکر قيفام خيلی باحاله فقط قدم کوتاس اما تيپ و قيافه و اخلاقم خوبه( ادّرسه پرفايلمو ميزارم نگين خالی ميبنده) من اون موقع خيلی هم مغرور بودم (الانم هستم) اصلاً ازش خوشم نمي اومد چاق و زشت و جلف هميشه تا رونش پيدا بود دوست داشتم يه شلواره اندازه بهش کادو بدم که اينجوری نياد تو کلاس .تو خيابون دونبالم گريه ميکرد به قرآن راست ميگم شايد باور نکنين شمارمو از دفتر معلم بر داشته بود زنگ زد خونمون عابروم ديگه داشت ميرفت اون وسط يه بار هم ستاره بهم زنگ زد منم بهش گفتم که از اون خوشم مياد واسم خيلی سخت بود اولين بار بود که به يه دختر پيشنهاد ميدادم با اونهمه غرورم. ميدونستم که با کسی دوست نيست احل اين حرفا نبود خيلی خانوم بود يک سال از من کوچيک تر يعنی تازه ميرفت سوم راهنمايی ( يادم رفت بگم من قيفام خيلی بزرگتر از سنم نشون ميده شايد به خاطر ريشم آخه من اون موقع کامل ريش داشتم) خلاصه اونم گفت منم از تو خوشم مياد اما پگاه (همون چاقه) بيشتر دوست داره و از اينحرفا منم مجبور شدم با پگاه دوست شم ميخواستم يه جوری باهاش رفتار بکنم که عاشقی از سرش بپره و بعد که بي خيال شد برم با ستاره به خاطره همين خيلی باهاش بد رفتار کردم اما ول کن نبود تااون ترم تموم شد ديگه بد قاطی کرده بودم هر جوری بود باهاش بهم زدم اونم جوری رفتار کرد که معلوم شد واقعاً دوستم نداشته اما ديگه از ستاره خبری نبود تا روز اول مهر . صبح داشتم ميرفتم مدرسه که ديدم يه دختر با دوستش داره مياد آره خودش بود ستاره بود من عادت ندارم به دخترا توجه کنم واقعاً ازتون معذرت ميخوام اما از جريانه پرنيا به بعد آدم حسابشون نميکنم ميگم کسانی که معرفت نداشته باشن آدم نيستن خلاصه ديدم داره مياد باور نميکردم چادر سرش بود خيلی حال کردم فهميدم مدرسشون چادر اجباريه و سره راهه مدرسه ما اما زودتر تعطيل ميشدن خلاصه کاره ما شده بود اينکه راهمونو دور کنيم تا دوشنبه و پنج شنبه ها که زود تعطيل ميشديم اونو ببينيم سر اين با خيلی از دوستم دعوام شد بعد بالاخره يه روز غرورمو له کردم و گفتم که من سر پيشنهادم هستم ميخوام باهات دوست شم اونم گفت با من منم گفتم آره بهم زنگ بزن و رفتم آخه ديگه نتونستم بمونم. 1 ماه منتظر بودم و زنگ نزد تا اينکه از طريقه دختر عمه پرنيا فهميدم که پرنيا منو ميخواد منم قبول کردم اما اون 2 باره گفت که ميخواد با يکی ديگه دوست شه ديگه بد قاطی کرده بودم گفتم يا ستاره يا هیچ کس راستش ستاره بهم گفته بود از اين قاطعیتم خوشش مياد بعد دوباره تو خيابون ديدمش خيلی واسم سخت بود اما دلو زدم به دريا گفتم من هنوز منتظرم ميدونين چی گفت؟ گفت برو باهمون پگاه که باهاش هزارتا کار کردی دوست شو!!! وای این ستارهای بود که اون روز اول دیدمش؟ اين بد ترين حرفی بود که شنيده بودم سرد شده بودم (بعدن بد ترهم شنيدم) دیگه سعی کردم فراموشش کنم خيلی سعی کردم اما هنوزم به فکرش بودم و کسی را تحویل نمیگرفتم تا تابستون همين امسال که توسطه پيام دوباره ديدمشون به ستاره گفتم هنوز سر حرفام هستم بهم گفت چقدر قدی و قاطع خنديدو رفت راستش خيلی عوض شده بود ديگه اون سادگی توش نبود آرايش کرده بود اما بازم سنگين بود بازم ميخواستمش چند روز بد زنگ زد بهش گفتم ميخامت واسه من که اينهمه غرور داشتم خيلی سخت بود هی به يه نفر بگم ميخوامت منی که تو خيابون دخترا بهم شماره ميدادن حالا چه جوری به يه نفر پيشنهاد ميدادم ميدونين اون تو جوابه من چی گفت گفت من با يه نفر ديگه هستم اون هم از تو پولدار تره هم قدش بلند تره هم مهربون تره تو اگه بخوای ميتونی مثله يه برادر باهام باشی یعنی پول این قدر مهمه؟ ما هم وضعمون بد نبود اما پولدار نبودیم نمیتونستم باور کنم یه نفر انقدر می تونه عوض بشه ديگه داشتم میترکیدم ولی بازم چیزی بهش نگفتم 1 سال به خاطر اون با هيچ کسی نبودم که فکر نکنه نامردم حالا اينجوری باهم حرف زد قطع کردم ديگه دورشو خط کشيدم وسطای تابستون بود که با یک دختر به نام سحر آشنا شدم اون 21 سالش بود خیلی ازش خوشم اومد خیلی باحال بود خیلی شیطون و باحال با این که خیلی زیاد خوشگل بود اما خودش را نمی گرفت اصلا از همینش خیلی خوشم اومد من 17 ساله اون 21 ساله از همون اول به چشم خواهر بهش نگاه می کردم فقط همین 1 ماه بد تو پارک قيطريه ستاره را ديدم چقد عوض شده بود جلف شده بود انقد آرايش کرده بود نميشد شناختش روسری هم سرش نکرده بود از اون دختره ساده چی مونده بود؟ ديگه بي خيال شدم اما بازم وقتی فکر ميکردم به احتمال زياد جريانه اون پسررو دروغ گفته شايد ميخواسته ناز کنه این جریان را به سحر گقتم اما گفت من حسودم راجع به این چیزا با من حرف نزن بد جوری عاشق سحر شده بودم اما فقط به چشم خواهری بعد از اون چند بار ستاره را ديدمش يه بار تو تاکسی اما ديگه نگفتم سره حرفام هستم اما در واقع بودم قبل از عید بود که زنگ زدم به سحر آخه من موبایلمو فروخته بودم و سحر نمی تونست بهم زنگ بزنه من بیشتر بهش میزدو تا این که 3 روز مونده بود به عید تو چت بهم گفت دیگه بهم زنگ نزن آخه مامانم بهم گفته ممکنه مهدی بهت وا بسطه بشه من گفتم من به مامانم وابسطه نیستم چه برسه به تو (دروغ گفتم مامانمو می پرستم) اما اون گفت فقط تو چت تا وقتی که موبایل بخری و من زنگ بزنم تا مامانم نفهمه من گفتم باشه اما فرداش بهش میل زدم و گفتم دیگه برام آف نزاره منم کاری باهاش ندارم تا هم خودش هم مادرش بدونن من وابسطه به یه دختر نمی شوم هر چه قدر هم که دوستش داشته باشم راحت می توانم جلوی احساساتم را بگیرم و نزارم دیگر غرورم خورد شود من فقط اونو خواهرم میدونستم و یک دوست خیلی خوب اما اون نخواست روز عید باهاش تماس گرفتم تا صداشو برای آخرین بار بشنوم حرفم نزدم و قطع کردم کاملا بی خیال اون شدو اما 2 هفته پيش ستاره را دیدم دوباره عاشقش شدم واقعاً ميخوامش باور کنين صد تا دختر التماسمو ميکنن به خدا اما من دنبال همون ستاره ای هستم که روز اول ديدمش اون آرزومه راستی يادم رفت من 2 سال پيش با يه دختری آشنا شدم به اسمه فرناز اون خيلی ميخواست که با من دوست بشه اما من نه خيلی با معرفته هنوز منتظرمه اما من اصلاً خوشم نمياد ازش اما واقعاً معرفتشو ثابت کرد بر گرديم سره حرفه اول خلاصه اون منو که حتی دخترايه 25 ساله بهم شماره ميدادن خورد کرد حالا از هرچی دختره متنفرم اما نميتونم بگم که از ستاره بدم مياد راستش ميدونم که اونم منو دوست داره مطمئنم حالا چی کار بايد بکنم حالا حق دارم که از دخترا بدم بياد حق دارم حالشونو بگيرم؟ شما هم میگین خاک بر سرت که بازم دوستش داری و امید واری اما من فکر میکنم شاید اشتباه میکنم و اون همون ستارس اما من نمی گم که سیگاری شدم یا پیر شدم و از این حرفا من محکم وایسادم اما نمیدونم چی کار باید بکنم آخه میدونم اونم دوستم داره اگه نداشت همون اول بهش فکرم نمیکردم اون اولین و آخرین دختری بود که بهش پیشنهاد دادم حالاس که قدر رفیقای پسرم رو میدونم و عاشغانه دوستشون دارم و تا آخر هر کاری با هاشونم چون خیلی جاها کمکم کردن به پسرا توصیه میکنم قدر خودشون رو بدونن چون وا قعا از دخترا سرن چون جیزی به نام مرام و معرفت رو میشناسن و فقط به خاطر بستنی خوردن با کسی دوست نمیشن البته دخترای خیلی خوبی هم هستند منطور من اونا نیستند و همین طور پسرای نامرد شما بگين لطفا کمکم کنید خواهش میکنم از بابته اينکه داستانم آخر نداشت ببخشيد آخه هنوز بلا تکليفم نميدونم چی کار کنم شما بگين شرمنده که انقد طولانی شد واقعاً ببخشيد اما جريانه 4 5 ساله لطفاً کمکم کنيد ممنون ميشم لطفا هم نگید برو با فرناز چون اصلا نمی خواهم

E mail: thelast_soldier@yahoo.com

profile on yahoo 360 : http://360.yahoo.com/profile-oG_Ekqslc6N_SbmM9YB1C6_JpdFeqYA-?cq=1

نوشته شده توسط یکی مثل همه در شنبه نهم اردیبهشت 1385

لينك مطلب

مطالب پیشین

کپی برداری از مطالب وبلاگ فقط با ذکر منبع مجاز میباشد .